Bazı aşklar aşka ihanettir.

Güzellik,  bakmayı bilen gözdedir sevgilim. Artık kendime layık olanı seçebiliyorum sayende. Bir insanın gözlerine bakıp,  kalbini görebiliyorum her seferinde. Eskisi gibi değilim.  Neden mi senden çok daha ödeyim? Herkesin dünyası kendi gördüğü kadardır sevgilim.  Sen önüne bakarken, ben uzakları ezberledim. Sen olup bitenlerle ilgilenirken, ben olmayanın izindeydim.

Çivi çiviyi sökermiş, yalnızlığı kanatan hüzünlü şarkılar,  yalnızlığa iyi gelirmiş.  Işte ben bu şekilde hayata karşı direndim. Keşke bana akıl vereceğine,  aklımı alacak kadar beni sevseydin. Ben, bir çocukluk edip büyüdüm işte! Sen büyümüşsün ama doğmamışsın bile.
Ben, senin doğrundum sevgili. Ötekiler gelip geçerdi. Sen doğru olanı değil,  geçerli olanı seçtin. Terk etmek kazanan olmaya yeter zannettin.

Bana, bir veba busesi bırakıp gittin; bak şimdi yerini başkaları aldı. Bu aşkın vebası sende, busesi bende kaldı. Seçtiğin yolda sana mutluluklar diliyorum. Unutmak alışmaktır. Unutursun demiyorum... Ama alışacaksın biliyorum.

Sanıyorum kitabın arkasındaki yazı alınıp bir çırpıda okumak için kesinlikle yeterli. Bir kaç cümle söylemem gerekirse. Uzun zaman oldu bu kitabı okuyalı. Kitabı elime her aldığımda tekrar sayfaların arasında kaybolmak istiyorum. Kitabımın imzalı olması ve yazarını yakından görmüş olmak benim için ayrı bir öneme sahip. Özellikle kitabımdaki temenni... Sayfaya uzun uzun bakmamın sebebi. Kitaptan kalanları aktarmam gerekirse. Aşka dair öyle cümleler var ki... Tek bir kelime bile hayatınıza dair, aşka dair çözemediğiniz birçok şeyi çözmenizi sağlayabilir. Durup uzun uzun düşünmenizi gerektirebilir. Zaten kitaplar ne işe yarar ki. Okuyun ve görün! Bukre ile bambaşka yerlere gideceğinizin garantisini verebilirim. Kitapsız kalmayın! Keyifli okumalar...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...