''ÇOLUK ÇOCUK'' DEVAM EDECEK


Patti Smith otobiyografik kitabı 'Çoluk Çocuk'a bir devam kitabı yazacak. Smith, yeni kitap hakkında, "Daha çok müzik hakkında olacak" dedi.



 Patti Smith, 2010 yılında çıkardığı ve Türkiye'de de Domingo tarafından yayımlanan "Çoluk Çocuk" kitabının devamını yazmayı planlıyor.
Smith, fotoğraf sanatçısı Robert Mapplethorpe ile yaşadığı gençlik anılarını anlattığı "Çoluk Çocuk"un devamı hakkında, "Yeni kitap daha çok müzik hakkında olacak," diye konuştu.
Çok 'Rock'n Roll' bir hayat yaşamadığını, alkole, sekse ve uyuşturucuya düşkünlüğü olmadığını söyleyen Smith, "Müziğim sayesinde dünyayı gezdim. Bu sayede anlatacak çok hikaye edindim kendime," dedi. 


Kaynak: ntvmsnbc
Devamını okumak için tıklayın..
   2012'Yİ ÇİZEREK ANLATTI: HER ŞEY          
       OLUR

Her hafta gündeme dair görüşlerini özgün dili ve çizgisiyle aktaran Penguen dergisi çizerlerinden Cem Dinlenmiş'in, köşesinden derlediği ve kişisel notlarıyla zenginleştirdiği kitabı 'Her Şey Olur 2012' okuyucuyla buluşuyor. 



Penguen dergisi çizerlerinden Cem Dinlenmiş'in, her hafta gündeme dair çizimlerinin yer aldığı 'Her Şey Olur' köşesinden derlediği ve kişisel notlarıyla zenginleştirdiği kitabı 'Her Şey Olur 2012', 17 Aralık'tan itibaren okuyucuyla buluşuyor.
Dergideki köşesinde her hafta gündeme dair görüşlerini özgün dili ve çizgisiyle aktaran çizer Cem Dinlenmiş, bu yıldan derlediklerini, notları ve yayımlanmamış eskizleriyle de genişleterek okuyucuya 365 günlük bir 'hafıza defteri' sunuyor.
'Her Şey Olur 2012'; Türkiye'de ve dünyada olup bitenleri kimi zaman kendi içinde kimi zaman da birbiriyle ilintilendirerek renkli, illüstratif, eğlenceli ve kısa da olsa sıra dışı bir zaman yolculuğu vaat ediyor.
Getto Basın Yayın'dan çıkan Peng! Yayınları serisinde yer alan 'Her Şey Olur 2012', 80 sayfalık bir 'olaylar dizisi'yle; gerek kompozisyonları gerek notları gerekse grafik yaklaşımıyla; yeni bir çizgi dilini işaret ediyor okuyucuya...
Daha önce de aynı adlı köşenin dört yıllık bir derlemesini yayınlayan 1985 doğumlu Cem Dinlenmiş, Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik bölümü mezunu. 2006 yılından bu yana çizimleriyle her hafta Penguen’de iki ayrı köşe hazırlayan genç sanatçı, ayrıca bugüne kadar yurt içi ve yurt dışında pek çok karma ve kişisel sergide yapıtlarıyla da yer aldı.


Kaynak:ntvmsnbc
Devamını okumak için tıklayın..
  SEDAT SİMAVİ EDEBİYAT ÖDÜLÜ                          
          AHMET CEMAL'İN 

Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nün bu yılki sahibi, Ahmet Cemal oldu.



Türkiye Gazeteciler Cemiyeti 2012 Sedat Simavi Ödülleri’ne değer görülen sanatçı, gazeteci, yazın, spor ve bilim insanlarına verilecek ödüller açıklandı.
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin kurucu başkanı Sedat Simavi adına 36 yıldan bu yana sürdürülen ödüllerin, bu yılki sahipleri açıklandı. 2012 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nün sahibi, geçtiğimiz Eylül ayında okurla buluşan Lanetlenmiş Ağustosböcekleri’nin yazarı Ahmet Cemal oldu.
Yazarın yeni denemelerini topladığı Lanetlenmiş Ağustosböcekleri, edebiyattan sinemaya, tiyatrodan resme, çeviri uğraşından politikanın sanata etkisine dek uzanan yazılardan oluşuyor. Kültür hayatımızın son on yılında yaşanan olayları, tartışmaları, gündem oluşturan konuları günü gününe ele alan, ama güncelle asla sınırlı kalmayan yazılar bunlar... Cemal, yaşamın getirdiklerinden, okuduğu bir kitaptan, katıldığı bir tartışmadan yola çıkarak insanı her çağda, her yaşta ilgilendirecek sonuçlara varıyor.
Ödüller 25 Aralık Salı günü saat 19.30’da The Marmara Taksim Oteli'nde düzenlenecek törenle sahiplerine verilecek.

Kaynak:ntvmsnbc
Devamını okumak için tıklayın..

       ''KENDİNE DUYULAN AŞK İNSANIN                       
                    SONUNU GETİRİR''

'Keşke Gerçek Olsa', 'Birbirimize Söyleyemediğimiz Onca Şey', 'Özgürlük İçin' gibi kitapların yazarı Marc Levy ile aşk ve edebiyat üzerine bir söyleşi...





Marc Levy, bol ödüllü başarılı ama kendi ifadeleriyle mütevazi ve içe kapanık bir yazar. Yazdığı kitaplardan üçü sinemaya aktarıldı. Son aylarda yeni kitabı üzerinde çalıştığını öğrendiğimiz ünlü Levy, ntvmsnbc’nin sorularını cevapladı:
Hikayelerinizde ulaşılması zor ya da imkansız aşkları yazıyorsunuz. İmkansız aşkta size bu kadar çekici gelen nedir? 
‘‘Sonsuza dek mutlu yaşadılar’’ cümlesi ile bir kitaba başlamak daha zor. Bu aslında aşk ve imkansızlıklar ile ilgili değil, aşkın karmaşıklığı ile ilgili. Eğer aşk yüzyıllar boyunca birçok yazar, ressam, heykeltraş, müzisyen, yönetmen için bir ilham kaynağı olduysa bunun sebebi aşk hissinin ve ifadesinin karmaşıklığının sınırsız bir keşif alanı olmasıdır. Asıl ilginç olan bir karakterin aşkın evrimlerine nasıl boyun eğdiğini izlemek.
Bir insanı aşkın hangi hali yok edebilir? 
Kendine duyduğu aşk bir insanın sonunu getirebilecek tek aşk şekli bence. Ayrıca büyük hayal kırıklıklarında kişinin kendini gönüllü olarak acı çekmeye çarptırdığını ve o acıyı yaşadığını hissetmenin bir yolu olarak kullandığını düşünüyorum. Bence en kötü aşk durumları bile biraz öz saygı meselesidir. Kendinizi hangi sebeplerle ne kadar ortaya koymak istediğinizdir. Ama kesinlikle hala inanıyorum ki kendinize duyduğunuz aşk en yok edici olanıdır. Sizi tek başınıza haysiyetinizi bitirecek kadar hayal dünyasına sürükleyebilir.
Hikayelerinizde sizden bir şeyler var değil mi? 
Ben çok utangaç ve kapalı biriyim. Bu doğrultuda kendimi akılda kalacak bir karaktere dönüştürmem imkansız. Bana göre biri yazarken gizliliğinin izin vermediği şeyleri sesli söyleyebilmek için kağıda döküyor. Bazı yazarların kendilerini, düşüncelerini yaptıkları işlere aktardıklarını gözlemliyorum ve ben hiçbir zaman kendi hayatımda kendimi merkeze koymayı beceremedim. Ben başkalarını merak ediyorum. O yüzden başkaları hakkında konuşmak kendim hakkında konuşmaktan daha ilgi çekici geliyor. Ama yıllar geçtikçe kelimelerin ardına saklanmak daha da zorlaşıyor. Ve bazı karakterleri tekrar okuduğumda kendimi onlara biraz daha yakın hissediyorum. Son zamanlarda yazmış olduğum ve tesadüftür ki konusu İstanbul’da geçen bir kitabımda (The Strange Journey of Mr. Draldry) kendimi ana karaktere çok yakın hissettim. O karakterin benim yaşamımla bağlantısı olmasa bile. Yani otobiyografik bir durum yok ama bazı duyguları, hisleri ve düşünceleri bana çok yakın geldi. Inanıyorum ki içe kapanık olduğunuzda birkaç farklı karakterde kendinizi görebiliyorsunuz.
Hiç tecrübe edebileceğinizi düşünmediğiniz bir hikaye yazdınız mı? 
Entelektüel olarak cevaplıyorum: Hayır. Ahlaki olarak cevaplıyorum: Hayır.
İyi yazar tanımınız nedir? 
İyi bir yazar kolaylıkla kendini bir kadın ya da adamın yerine koyabilmeli. Androjen olmanın yanında iyi bir yazarın yaşı da olmamalı. Bir anda yaşı çok büyüyebilmeli ve gerekirse bir çocuk olmalı. Çünkü yazan insan bir bukalemundur. Benim için bunun en genel tanımı; konuşmaktansa dinlemeyi seven, odak noktası olup göstermektense gözlemleyen olacaktır. Hayatın kendisi dünya çapındaki bütün yazarlardan daha fazla hayal gücüne sahip. Ona bakıp, onu izleyip ilham kaynağına döndürmek için alçakgönüllü olmak gerekiyor.
'Keşke benim kalemimden çıkmış olsaydı' dediğiniz eserler var mı? 
Binlerce! Sadece bir tanesini söylemek çok zor. Birini unutursam üzülürüm. O yüzden isim vermeden belki çok fazla olduklarını söylemek daha doğru. Bu aynı zamanda yazma sürecindeyken okuyamamamın da sebebi. Çünkü kitap yazma süreçlerimde hayran olduğum yazarların kitaplarını okursam o süreç çalışmalarımın hepsini çöpe atmamla sonuçlanabilir. Yani, evet çok çok fazla hayranı olduğum eser var.
O zaman şöyle sorayım, yazar olarak ekolünüz kimler? 
Tahmin edersiniz ki çok fazla var. Ama en kalın çizgilerle kendini belli eden ekollerim Ernest Hemingway, Jacques Prévert, Antoine Audouard, Romain Gary, Panuk, Salinger, Steinbeck, St Exupery… Ama tekrar söylüyorum, çok çok fazla ekolüm var.
Türk edebiyatını takip ediyor musunuz? Okuduğunuz Türk yazarlar var mı? 
Açıkçası Türk edebiyatını takip ediyorum dersem yalan söylemiş olurum. Yeteri kadar Türk edebiyatına hakim değilim Ama dünyadaki bir çok okur gibi ben de Orhan Pamuk’un kitaplarını özenle okuyorum. Çalışmalarına gerçekten hayran olduğumu söyleyebilirim. Hatta bir önceki soru için verebileceğim isimlerden biri de odur.

Sizin de kitaplarınız sinemaya uyarlandı, edebiyat uyarlamaları hakkında ne düşünüyorsunuz?
Sinema da edebiyat gibi bir hikayeyi anlatmanın yollarından biri. Bir romanın filme adaptasyonu söz konusu olduğunda, bir kitabın 10, 12 hatta bazen 15 saatte sayfalarca anlattığı hikayeyi yönetmen 110 dakikada anlatır. Bir kitap yazdığınızda okuyucuyu okuduğu hikayenin oyuncusu ve yönetmeni olması konusunda cesaretlendirirsiniz. Ama sinema bu hayal gücü özgürlüğünü takipçisine bırakmaz. Her şey önceden hazırlanmış ve dayatılmıştır. Söylenebilecek tek şey, bir sinema eseri ile kitabın karşılaştırılamayacağıdır. Adaptasyonda bile… Adaptasyonun asıl olayı kitabı filme çevirmek değil, kitapta anlatılan hikayeyi sinemada anlatılan biçimde aktarmaktır. Bazı adaptasyonlar aslında yakın ve gerçek bazıları değildir. Ama bunun çok büyük bir önemi yok. Hikaye, anlatıldığı sürece yaşamaya devam eder. Ben kendime kitaplarımın sinema uyarlamaları hakkında yorum yapmayı yasakladım örneğin. İkisinde uyarlama kitaba oldukça uyuyordu. Üçüncüsünde ise zar zor. Ama bunu sorun etmiyorum. Çünkü bu yönetmenin içe kapanıklığı ya da özgürlüğüyle alakalı bir durum. Yani edebiyat uyarlamaları negatif yorumlanması gereken bir şey değil, hikaye anlatıldığı sürece önemli değil.
Sizin kelimeniz nedir? Var mı öyle bir kelime?
Özgürlük.
Peki, ceza almayacağınızı bilseniz hangi suçu işlerdiniz?
Yasadışı herhangi bir eylem için, itiraf edecek kadar bir ihtiyaç hissetmiyorum. Aslında belki gençliğimde özgürlüğünü tattığım ve son 20 yılda gelişerek artan yasaklardan birini çiğnemek olabilir. Bir restoranda sigara içmek, kırsal bölgede dayatılan yüzlerce yasa, kural ve kılavuzun uygun gördüğü değil, kendi istediğim hızda araba sürmek. Ha, bir tane daha var; havaalanında kıyafetlerimi çıkarmamak, eşyalarımı açıp göstermemek ve uçuş öncesi bir büyükanneyi vurup vurmadığım gibi soruları cevaplamamak. Gidip, o hergün karşımıza çıkan minik yasakları bulurdum. Belki bir de… Hımmm yok, bu sonuncuyu kendime saklasam daha iyi.

Kaynak:ntvmsnbc


Devamını okumak için tıklayın..
           
        CHARLES DİCKENS' IN EVİ AÇILDI


Charles Dickens'ın ailesiyle birlikte yaşadığı 4 katlı tuğla ev, 4 milyon 800 bin dolarlık restorasyon çalışmasıyla yenilendi.







İngiliz yazar Charles Dickens'ın Londra'da müze olarak kullanılan evi, restorasyon çalışmasının ardından yeniden açılıyor.
Dickens'ın ailesiyle birlikte yaşadığı 4 katlı tuğla ev, yıllardır bakımsız bir biçimde müze olarak kullanılmasının ardından 4 milyon 800 bin dolarlık restorasyon çalışmasıyla yenilendi.
Eski haliyle hayranlarının akınına uğrayan ancak Londra'ya gelen birçok ziyaretçi tarafından fark edilmeyen evde, Dickens'in 1837 ve 1839 yılları arasında yaşadığı, “Nicholas Nickleby” ve “Oliver Twist” gibi eserlerini yazdığı odalar ziyaret edilebilecek.
Müze müdürü, restorasyon sırasında evin, “sanki Dickens biraz önce çıkmış” gibi görünmesini amaçladıklarını söyledi.
10 Aralık Pazartesi ziyaretçilere açılacak olan Dickens Müzesi'ni yılda yaklaşık 50 bin kişinin ziyaret etmesi bekleniyor.




                            
Devamını okumak için tıklayın..
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...