BENZERSİZ BİR ROMAN: KAĞIT İNSANLAR


Oyuncaklı, dokunaklı ve fazlasıyla sıra dışı bir kitap: Kâğıt İnsanlar. Kağıdı olay örgüsüne, yazarı karakterlerin arasına katan, kısmen gerçeklere kısmen kurmacaya dayalı, zihinlere kancalar atmaya niyetli bir roman.


“Benim ilgimi çeken, okuru elinde tuttuğu kâğıt hamuruna yakınlaştıracak bir yazın biçimi. Kâğıdın romanın mekanı olduğu, salt araç olmaktan çıktığı kitaplar,” diyen iddialı bir yazardan oyuncaklı, dokunaklı ve fazlasıyla sıra dışı bir kitap: Kâğıt İnsanlar. Kağıdı olay örgüsüne, yazarı karakterlerin arasına katan, kısmen gerçeklere kısmen kurmacaya dayalı, zihinlere kancalar atmaya niyetli bir roman.


Plascencia’nın sürprizlerle dolu romanı, origami cerrahının öyküsüyle açılıyor. Öyle bir cerrah ki bu, ölü bir kediye kâğıdın marifetleriyle can veriyor, katlama sanatının incelikleriyle insanları büyülüyor... Kâğıt metaforuyla insanın hassasiyetleri, incelikle sayfalara işleniyor. Kâğıt İnsanlar, iç içe geçen öyküleriyle onulmaz kalp acılarını, insanların kederle boğuşma biçimlerini ve kadere karşı verilen umutsuz savaşları konu ediyor. Roman karakterleri yazara başkaldırırlarsa ne olur? Ya yazar, kişisel acılarını karakterlerinden çıkarmaya niyetlenirse? Kâğıt İnsanlar, insafsız bir romancının onlara biçtiği kadere karşı çıkan, naif ve güzel insanların çabalarını konu alıyor; yazarının zaaflarını ve zaafların saçabileceği tehlikeleri bir bir gözler önüne seriyor.

Plascencia, Kâğıt İnsanlar’da geleneksel anlatım tekniklerine başvurmaktan özellikle kaçınıyor. Çok sesli anlatıda karakterler kendilerine ayrılan sütunlar altında dile geliyor; mahrem hayatlarını yazardan -ve okurlardan- gizlemek üzere kalkanların ardına sığınıyor. Yazar, görmeye tahammül edemediği bir ismi her belirdiği noktada karalıyor. Gönül acılarının, kalp kırıklıklarının çeteleleri, kâğıdın alışılmadık bir işlev gördüğü bu sıra dışı romanda benzersiz bir okuma tecrübesi yaratarak çoğalıyor. İnsanın canını en çok, ama en çok kâğıt kesikleri yakıyor ya, kimseler kederden ölmüyor.
Kâğıt İnsanlar, bu yıl okuyacağınız en tuhaf, en sıra dışı kitap olabilir. Salvador Plascencia’nın ilk romanı Kâğıt İnsanlar, kâğıdın yerini yavaş yavaş dijital ekranlara bıraktığı bir çağda geleneksel olana incelikle selam çakan, zeka dolu ve benzersiz bir roman.
Salvador Plascencia Yazının ve kağıdın tüm olasılıklarını cesurca irdeleyen Kâğıt İnsanlar, Plascencia’nın ilk romanı. Anlatıya katkıda bulunan sıra dışı tasarımıyla bu roman, pek çok yayınevi tarafından reddedildikten sonra çağdaş yazına yönelik ilgisiyle tanınan McSweeney’s tarafından yayımlanmıştır. Eleştirmenlerce Jonathan Safran Foer, Gabriel Garcia Marquez ve Kurt Vonnegut’un romanlarından Tristram Shandy’ye uzanan metinler ışığında anılan Kâğıt İnsanlar -bütün referanslar bir yana- kendi içinde tutarlı, büyüleyici ve benzersiz bir evreni başarıyla yaratan ve yazarını hikayeye, kâğıt hamurunu olay örgüsüne dahil eden, kısmen yaşanmış hadiselere, kısmen kurmacaya dayalı ve bütünüyle özgün bir metindir. .
Salvador Plascencia’nın Kâğıt İnsanlar’ı, M. Begüm Güzel’in çevirisiyle, Siren Yayınları etiketiyle şimdi raflarda.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...